📍25 Aralık 2025 Hayat denen şey çok ciddiye alınacak kadar kısa, tamamen boş verilecek kadar da uzun. O yüzden ben genelde ortasında bir yerde duruyorum. Bazen hiçbir şeyi umursamıyormuş gibi yapıyorum, bazen de gecenin bir yarısı “Ben...

📍25 Aralık 2025 Hayat denen şey çok ciddiye alınacak kadar kısa, tamamen boş verilecek kadar da uzun. O yüzden ben genelde ortasında bir yerde duruyorum. Bazen hiçbir şeyi umursamıyormuş gibi yapıyorum, bazen de gecenin bir yarısı “Ben napıyorum?” diye tavana bakıyorum. Klasik.Herkesin bir planı var gibi. Beş yıllık hedefler, büyük hayaller, net kararlar… Benimkiler ise genelde “yarın bakarız” klasmanında. Ama bu plansızlık sandığınız gibi boşluk değil; sadece hayatı fazla kasmadan yaşama çabası. Çünkü çok düşünen insan erken yoruluyor.Günümüzde herkes bir şey olmaya çalışıyor. Ben bazen sadece kendim olmanın yeterli olduğunu düşünüyorum. Sürekli daha iyisi, daha fazlası derken elde olanı kaçırıyoruz. Bir kahkaha, saçma bir an, plansız bir mutluluk… Bunlar CV’ye yazılmıyor ama insanı ayakta tutuyor.Hayta olmak demek sorumsuz olmak değil aslında. Hayatı fazla ciddiye almadan, ama içten içe her şeyin farkında olarak yaşamak. Dünyayı kurtarmıyorum belki ama kendimi kaybetmemeye çalışıyorum. Bence bu da bir başarı.Sonuçta hayat, herkese aynı kurallarla gelmiyor. Benim tarzım biraz dağınık, biraz umursamaz ama gerçek. Ve evet, bazen hayta olmak, hayatta kalmanın en iyi yolu olabiliyor