Sahra

Yataklarımızda ölmek de iyidir temiz bir yastıkta ve arkadaşlarımızın arasında. bir kez olsun ellerimiz göğsümüze kapanmış, boş ve solgun, çiziksiz, zincirsiz, bantsız ve belgesiz ölmek iyidir. temiz bir ölümle ölmek iyidir, gömleğimizde...

Yataklarımızda ölmek de iyidir temiz bir yastıkta ve arkadaşlarımızın arasında. bir kez olsun ellerimiz göğsümüze kapanmış, boş ve solgun, çiziksiz, zincirsiz, bantsız ve belgesiz ölmek iyidir. temiz bir ölümle ölmek iyidir, gömleğimizde deliksiz ve kaburgalarımızda delilsiz. yanağımızın altında kaldırım taşı değil, beyaz bir yastıkla, ellerimiz sevdiklerimizin elleri arasında, çaresiz doktorlar ve hemşireler etrafımızda, arkamızda zarif bir vedadan başka hiçbir şey bırakmadan, tarihe aldırmadan, dünyayı öylece bırakarak, bir gün bir başkası onu değiştirir diye umarak ölmek iyidir. (Filistinli şair Mourid Barghouti)

" 'Kadın istemese tecavüze uğramaz' diyen ahmet çakar kalp krizi geçirmiş. İstemese geçirmezdi niye böyle bişey yaptı anlayamadık"

Hep böyle misindir? Bir gün aşık, diğer gün kalpsiz gibi. Hep böyle dengesiz misindir sen?

"Canın yanmış, gülümsemişsin. Kimse anlamamış" -Şeker Portakalı

Dünyanın en güzel kızı olmak istemiyorum "dünyanın" en güzel kızı olmak istiyorum...

Kitap okumanın kötü yanı da, asla sahip olamayacağın bir dünyayı benimseyip içinde mutlu olurken gerçeği fark edip hayal kırıklığına uğramak...

Bir göz bir göze ne anlatır bilmem ama bir söz bir gözü yıllarca ağlatır...

Kaç yaşında olduğunu bilmeseydin, kaç yaşında olurdun? Dr. Wayne W.Dyer

Aynaya bak harabe gibisin. Oysa sen çok güzel bir kızdın

Ne sen unuttun beni Ne ben vazgeçtim senden Ama öyle bir hâldeyiz ki Ne sen arıyorsun beni Ne ben soruyorum seni...

"Aksiyonsuz vizyon halüsinasyondur." Thomas Edison.

Senden vazgeçiyorum Defalarca denedim, ihtiyaç duyduğunda sana ulaşmayı denedim. Bana ben olduğum için kızdığın her şeyimi bize uyumlamayı denedim. Sana sende olduğu için kızdığım her şeyini anlamayı ve ortak bir yol bulmayı...

Senden vazgeçiyorum Defalarca denedim, ihtiyaç duyduğunda sana ulaşmayı denedim. Bana ben olduğum için kızdığın her şeyimi bize uyumlamayı denedim. Sana sende olduğu için kızdığım her şeyini anlamayı ve ortak bir yol bulmayı denedim. Beklediğinde baş ucunda kaldım, istediğinde yalnız bıraktım. Yollar aradım, senin için, benim için, ilişki için. Susarak, konuşarak, tartışarak, giderek, kalarak denedim. Tamir ettiğim tekrar kırıldı, hayal kırıklığım anlaşılmadı. Başka zamanlarda aynı yerlerden canım acıdı. Belki gitmemi göze aldın, belki gideceğime inanmadın, belki de içten içe gideyim istedin. Neyi istediğimi duymadın, kendine bakmaktan beni görmedin. Neye üzüldüğümü dinlemedin. Benimle birlikte kutlanacak iyi bir günün veya dertleşecek kötü bir günün hayalini artık kurmadığını anladım. Senden vazgeçiyorum. Benim de bitebilen bir gücüm var. İnsanım... İnsan kendisinden beklenen bir adım kalmadığında ve vazgeçtiğinden hiçbir beklentisi olmadığında vazgeçer.Bazen gürültülü bir hesaplaşmayla, bazen sessiz bir yasla vazgeçer. Çoğunlukla terk ettiğinde ya da terk edildiğinde değil, içinde ona ait son umut bittiğinde vazgeçer. Ben de senden vazgeçiyorum. Senin yanında ben kendim değilim. Seni mutlu etmek için kendimi üzmekten yoruldum. Zamanı geldiyse artık ben alamadığım her duygumun sorumluluğuna alıyorum. Seninle geçirdiğim güzel anıların artık seninle yenilenemeyeceğini biliyorum. Bugün, artık elimden gelen her şeyi yaptım, diyebiliyorum. Üzgünüm ama elbette toparlanırım. Ben artık kendimden vazgeçmemek için senden vazgeçiyorum. “ -Gökhan Çınar