" Bir gün beni fark ettiğinde, beni fark etmenin artık benim için fark etmeyeceğini fark edeceksin."( Oğuz Altay)

Bir göz bir göze neyi anlatır bilmem ama bir söz bir gözü yıllarca ağlatır...❤️‍🩹

Düne tövbe bugüne secde yarına dua yakışır. Zaman, imanı kurtarmak zamanıdır... Dünyayı güzeleştiremiyoruz Allah ahirette güzel şeyler vadetmiş ona göre davranalım.❣️

Herkesten yakın olmak istediğin insana, uzaktan bakmak çok zor...❤️‍🩹

Belki de insan her şeyi içine atmaktan boğuluyor zamanla...🩶(Stefan Zweig)

Zor günler geçicidir, onlara dayananlar kalıcı.

İnsan, en çok alıştığı şeyden zarar görürmüş.

Ben ilk defa birini çok istedim, olmadı. Sonra insan kendi hayatından , kendisini nasıl çıkarır onu öğrendim

DUA Bıçak soksan gölgeme Sıcacık kanım damlar Girde bir bak ülkeme Başsız, başsız adamlar. Ağlayın su yükselsin Belki kurtulur gemi Anne seccaden gelsin Bize DUA et emi.. Necip Fazıl

Ölümü sığdıramaz, Akıl daracık koğuk. Ölemez, çıldıramaz, Ağlarlar boğuk boğuk. İlâç yarım, şişede, Koltuk mahzun, köşede, Ev halkı telâşede, Ölü yerde, sopsoguk… Çile / 1982 Necip Fazıl

“Bu ülkede Müslüman olmak, uzun yıllar boyunca cesaret işi olmuştur.” — Necip Fazıl Kısakürek

Erken Cumhuriyet döneminde dinle kurulan ilişki yalnızca “tarafsız laiklik” şeklinde değil, çoğu zaman dine mesafeli ve dışlayıcı bir zihniyetle yürütülmüştür. Bu dönemin rejimle uyumlu aydınları ve yazarları, dini ve dinî kurumları ilerlemenin...

Erken Cumhuriyet döneminde dinle kurulan ilişki yalnızca “tarafsız laiklik” şeklinde değil, çoğu zaman dine mesafeli ve dışlayıcı bir zihniyetle yürütülmüştür. Bu dönemin rejimle uyumlu aydınları ve yazarları, dini ve dinî kurumları ilerlemenin önünde bir engel olarak görmüş; dinî yapılar tasfiye edilmesi gereken “eski müesseseler” şeklinde tanımlanmıştır. Tekke ve zaviyelerin kapatılması, medreselerin kaldırılması, Türkçe ezan uygulaması ve İstiklal Mahkemelerinin sert kararları bu zihniyetin pratik yansımalarıdır. Bu ortamda Necip Fazıl Kısakürek gibi isimler, yalnızca bireysel bir dindarlık savunusu değil; dine, Peygamber algısına ve Müslümanların kamusal hayattan dışlanmasına karşı entelektüel bir mücadele yürütmüştür. Necip Fazıl’ın “din mazlumiyeti” vurgusu, hayali bir baskı anlatısı değil; dönemin resmî uygulamaları ve rejim içinden isimlerin dahi kabul ettiği halk–devlet kopuşunun edebî ve fikrî bir ifadesidir.