Bazı duyguların taklidi olur ama herkesin taklit ederken en ustalaştığı duygu. Gülümsemeyi yüzümüze kolayca iliştiririz; içimizdeki boşluklar görünmesin diye. Kahkahalar bazen bir perde, bazen de sessiz bir kaçış olur. En kalabalık anlarda bile...

Bazı duyguların taklidi olur ama herkesin taklit ederken en ustalaştığı duygu. Gülümsemeyi yüzümüze kolayca iliştiririz; içimizdeki boşluklar görünmesin diye. Kahkahalar bazen bir perde, bazen de sessiz bir kaçış olur. En kalabalık anlarda bile yalnızlığı saklayabilen bir maske bu. Çünkü mutluluk, sorulmadığında anlatılmayan; anlatıldığında da yarım bırakılan bir hikâye gibi. Herkes oynar bu oyunu, herkes rolünü ezbere bilir. Sahne ışıkları kapanınca geriye kalan tek şey ise, taklitten arta kalan gerçeklerdir. Ve işin ironisi şu: En çok “iyiyim” diyenler, bunu kendine inandırmaya çalışanlardır. ~Kayıp Gölge