Kendime Mektuplar Nerede, nasıl düştün bu derde zorla hafızanı bakalım... İlk nerde başladı bu sancı anlat kimse yok bak bizbizeyiz. Senden başka kimse bilmiyor meraklanma sadece şüpheleniyorlar emin değiller. Hem bilselerde ne fark ederki...

Kendime Mektuplar Nerede, nasıl düştün bu derde zorla hafızanı bakalım... İlk nerde başladı bu sancı anlat kimse yok bak bizbizeyiz. Senden başka kimse bilmiyor meraklanma sadece şüpheleniyorlar emin değiller. Hem bilselerde ne fark ederki bundan sonra. Ruhunu kaybetmişsin ötesi var mı bu dünyada. Gelelim asıl mevzumuza. Normal şartlarda sen böyle bir insan değilsin. Böyle yanlışlara düşmezsin ne oldu anlat bakalım. Evet sevgili kendim haklısın yapmazdım aklımın ucuna gelmezdi bu tür düşünceler, galiba zorla soktular onu benim aklıma, kalbime. Nasıl diye soracaksın bir insanı bir insanın kalbine nasıl zorla sokarlar. Oldu işte. Adını bağıra bağıra kulağıma, yüzünü, vura vura kafama soktular. Görmediğim tarafını gösterip, duymadığım sesini duyurdular. Kim ki onlar dersen zamanı gelince anlatacağım onlar bile farkında değiller yaptıklarının. Şu an sana anlatmak istediğim ne hissettiğim. Sen çok kadınla birlikte oldun, deli gibi aşık oldun, sevdin sevildin bu halin ne diyeceksin. İlk kez böylebir şeyin sersemligini hissediyorum. Sanki bu dünyada birinin benim için yaratıldığını gördüm. Ruh ikizi mi derler, aynadaki suretim mi bilemedim. Tepeden tırnağa o ben olmalıydı yada ben o olmalıydım. Tanrı varsa onu benim kaburgamdan yaratmış olmalıydı ki o kadar bendi. İstese verebilirdim ömrümün kalanını yeterdi bana yaşadıklarım yada insanların yaşattıkları. Alınyazısı varsa onun alnında ben, benim alnımda o yazıyor olmalıydı. Tanrı bu kadar zulümden sonra beni böyle mi mükafatlandiriyordu? N.Y.