Aklım sendeyken, Fikrim "sende"liyor her cümlemde. Bir harf gibi düşüyorsun dudaklarıma, Adını anmasam da, sen çıkıyorsun sesimden. ​Ne yana baksam gözlerin, Ne yana yürüsem, izlerin... Ben susmayı bile seninle öğrendim, Çünkü sessizlik bile...

Aklım sendeyken, Fikrim "sende"liyor her cümlemde. Bir harf gibi düşüyorsun dudaklarıma, Adını anmasam da, sen çıkıyorsun sesimden. ​Ne yana baksam gözlerin, Ne yana yürüsem, izlerin... Ben susmayı bile seninle öğrendim, Çünkü sessizlik bile sana benziyor. ​Kalbim bir adım atmıyor sensiz, Sana dair ne varsa içimde izinsiz. Bazen bir şiir, bazen bir sitem gibi, Her şeyin ucu yine sana varıyor gizlice. ​Aklımda sen, Fikrimin her köşesinde... Bir "sende"lik aşk kaldı bana, Söyle şimdi, senin dışında kim anlar beni Anonim