“Özgürlüğün kapısı açıldığında, çoktan yorulmuştu kanatlarım. Kimse bilmedi, kimse duymadı içimdeki sessiz çığlığı. Kafes devrildi, gökyüzü yakınlaştı… ama ben o an anladım: Bazı kuşlar, özgürlüğü gördükleri anda bile uçamayacak kadar...

“Özgürlüğün kapısı açıldığında, çoktan yorulmuştu kanatlarım. Kimse bilmedi, kimse duymadı içimdeki sessiz çığlığı. Kafes devrildi, gökyüzü yakınlaştı… ama ben o an anladım: Bazı kuşlar, özgürlüğü gördükleri anda bile uçamayacak kadar incinmiştir. Ve en çok da kalabalığın içinde ölür insan Kimsenin fark etmediği bir sessizlik gibi…”