Sylvia Plath ve “İncir Ağacı” Metaforu Sylvia Plath’ın en bilinen metaforlarından biri olan “incir ağacı”, yazarın özellikle The Bell Jar (Sırça Fanus) adlı romanında karşımıza çıkar. Bu metafor, Plath’ın hem kişisel iç dünyasını hem de modern...

Sylvia Plath ve “İncir Ağacı” Metaforu Sylvia Plath’ın en bilinen metaforlarından biri olan “incir ağacı”, yazarın özellikle The Bell Jar (Sırça Fanus) adlı romanında karşımıza çıkar. Bu metafor, Plath’ın hem kişisel iç dünyasını hem de modern bireyin—özellikle de genç bir kadının—hayat karşısındaki varoluşsal sıkışmışlığını güçlü bir biçimde yansıtır. İncir ağacı metaforunda anlatıcı, dalları meyveyle dolu bir ağacın altında durur. Her bir incir, farklı bir hayat olasılığını temsil eder: başarılı bir kariyer, mutlu bir evlilik, entelektüel bir yaşam, sanatçı kimliği, özgürlük, annelik ya da bağımsızlık. Ancak bu bolluk, bir mutluluk kaynağı olmaktan ziyade felç edici bir kararsızlığa dönüşür. Anlatıcı hangi inciri seçeceğini bilemez; çünkü birini seçmek, diğer tüm olasılıklardan vazgeçmek anlamına gelir. Zaman geçtikçe incirler dalında burur ve çürür. Bu durum, hayatın beklemeye tahammülü olmadığını simgeler. Seçim yapamamak da bir seçimdir ve çoğu zaman kayıpla sonuçlanır. Plath burada, bireyin “her şeye sahip olma” arzusunun gerçek hayatta mümkün olmadığını; bu arzunun kişiyi hareketsizliğe ve içsel bir çöküşe sürükleyebileceğini gösterir. Bu metafor aynı zamanda toplumsal beklentilere de güçlü bir eleştiridir. Özellikle kadınlar için çizilen roller—hem başarılı olmak, hem iyi bir eş, hem anne, hem de bireysel olarak özgür kalmak—birbirleriyle çelişen talepler hâline gelir. İncir ağacı, bu çelişkilerin yarattığı psikolojik baskıyı görünür kılar. Plath, kadının önüne sunulan seçeneklerin çokluğunu değil, bu seçeneklerin birlikte yaşanamaz oluşunu sorgular. Sonuç olarak incir ağacı metaforu, yalnızca Sylvia Plath’ın kişisel bunalımlarını değil; modern insanın kimlik, seçim ve zaman karşısındaki çaresizliğini de temsil eder. Bu metafor, okuyucuya şunu hatırlatır: Hayat, sonsuz ihtimallerle değil; yapılan ve yapılamayan seçimlerle şekillenir. Seçememek ise çoğu zaman, her şeyi kaybetmek anlamına gelir.

Bu sabah, dünün yükünü taşımadan yürü. Hafifle, gülümse, derin bir nefes al... Günaydın☀️

Watson, ateizmin nasıl geliştiğini gösterirken, geçen yüzyılın en büyük sanat ve edebiyat, bilim ve felsefe eserlerinin izlerinin sekülerizmin yükselişinde bulunabileceğini ortaya koyuyor. Dinî inanç kaybının Batı uygarlığının yüksek kültürü için ne...

Watson, ateizmin nasıl geliştiğini gösterirken, geçen yüzyılın en büyük sanat ve edebiyat, bilim ve felsefe eserlerinin izlerinin sekülerizmin yükselişinde bulunabileceğini ortaya koyuyor. Dinî inanç kaybının Batı uygarlığının yüksek kültürü için ne anlama geldiği, beraberinde neler getirdiği Hiçlik Çağı’nın sayfaları arasında titizlikle inceleniyor. Nietzsche’den Daniel Dennett’e, Watson’ın bu ustalıklı düşünce tarihi, ateizmin barındırdığı büyük sorunları ve devrimci fikirleri alıp açıklamayı, bağlantıları ve kavramları basitleştirmeden yalın bir şekilde sunmayı başarıyor. Hiçlik Çağı: Tanrı’nın Ölümünden Sonra Dünya ateizm ve etrafındaki fikirler cümbüşünü büyük bir ustalıkla düzene koyup yalın bir şekilde sunuyor.

Dil ne bilir şekeri şerbeti, Aldığın lezzeti baldan mı sandın? Ne arı, ne ağaç verir nîmeti, Elmayı, narı daldan mı sandın? Baharı gönderir al gelin gibi, Bir hazinedir ki, görünmez dibi, O cemildir, cemal O’nun tecellisi, Güzeli yeşilden,...

Dil ne bilir şekeri şerbeti, Aldığın lezzeti baldan mı sandın? Ne arı, ne ağaç verir nîmeti, Elmayı, narı daldan mı sandın? Baharı gönderir al gelin gibi, Bir hazinedir ki, görünmez dibi, O cemildir, cemal O’nun tecellisi, Güzeli yeşilden, aldan mı sandın? Çok istesen de inadın olmaz, Takdirden öte muradın olmaz, O uçurursa senin kanadın olmaz, Uçmayı kuştan, kartaldan mı sandın? Gördüğün, göremediğin göz O’nun, Bildiğin, bilemediğin öz O’nun, Dediğin, diyemediğin söz O’nun, Kelâmı dudaktan, dilden mi sandın? Allah dilerse, azlar çok olur, Allah dilerse, varlar yok olur, Allah dilerse, açlar tok olur, Tokluğu paradan, puldan mı sandın? İbrahim duâda, Nemrut’un ateşinde, Ateşler gülzar olur, türlü esrar içinde, Oğul râzı kurbandır, babasının peşinde, Kesmeyen bıçağı İsmail’den mi sandın? O’nun sanatı, varlığın nakışında, O’nun şevkati ananın bakışında, O’nun rahmeti, suyun akışında, Suyu pınardan, gölden mi sandın? Ellerin titrer fer kesilir gözlerde, Kapılırsın pek amansız bir derde, Maraz, musibet ancak bir perde, Ey kul! Eceli, Azrail’den mi sandın? Ameline bakarsın ateşi tartar, Rahmete bakarsın ümidin artar, Kurtar bizi, Yâ Rabbim! kurtar, Gönül, kurtuluşunu amelden mi sandın? İbrahim Sayar (Altınoluk Sayı: 360)

"Belli kelimeler sınıfsaldır. Mesela 'beleş' alt sınıf, 'bedava' orta sınıf, 'ücretsiz' üst sınıf bir kelime." .

“İnsan, öleceğini bile bile nasıl yaşar? Ya çıldırır ya da öleceğini unutur…” Nazım Hikmet

"Kapattığınız kapıların anahtar deliklerinden bakmayın." İyi geceler🌙

"Benim yalnızlığım insanlarla dolu..." Franz Kafka