Yonca

Ülker Abla aslında tüm kadınların sesi... Babasının şiddetinden kaçarken kocasında da aynı durumu yaşayan ama buna rağmen yılmayan hayata sıkı sıkı sarılan güçlü renkli bir kişilik. Kitap hem dram hem komedi tadında. Ülker Abla gibi bir kafam...

Ülker Abla aslında tüm kadınların sesi... Babasının şiddetinden kaçarken kocasında da aynı durumu yaşayan ama buna rağmen yılmayan hayata sıkı sıkı sarılan güçlü renkli bir kişilik. Kitap hem dram hem komedi tadında. Ülker Abla gibi bir kafam olsun isterdim,böyle yaşadığı en acı durumdan bile tatlı bir sebep çıkartan. Ama ne yazık ki biz insanlar günlük,rutin dertlerden kendimize dev bir kule yapmaya alışmışız. Hiç dışarıda ne hayatlar var “yahu benim derdim var ama belki de dert bile değil.” Diyemiyor insan bir an içinde olsa. Eskiler “Allah insanı dertsiz bırakmasın “ demişler. Çünkü o Bile şükür etme sebebi imiş. Kitabın konusuna gelecek olursak ; Ülker Abla daha fazla koca şiddetine dayanamayıp bir gece kaçıyor,hastaneler evi oluyor. Hayata tutunmak adına başından trajedik olaylar geçse de hayat ondan yana.

Gerçekten var mıyız ? Kökten gelişmeye,değişmeye… Acılarımızla hatalarımızla kendimizi olduğumuz gibi kabul etmeye…? Değişim insanın kendinde başlar. Hocamızın da kitabında bahsettiği gibi kendimizi sevmez ve saygı duymaz isek kimseden bunu...

Gerçekten var mıyız ? Kökten gelişmeye,değişmeye… Acılarımızla hatalarımızla kendimizi olduğumuz gibi kabul etmeye…? Değişim insanın kendinde başlar. Hocamızın da kitabında bahsettiği gibi kendimizi sevmez ve saygı duymaz isek kimseden bunu bekleyemeyiz. Kitap güzel bir röportaj tadında olmus. Hocamizin hayatından verdiği örnekler samimi olmuş. Ayrıca önerdiği kitapları okumayı düşünüyorum okumak istediklerimden sonra. Faydalı bir kitap öyle ki bu benim 2.ci bakış açısıyla 2 kez okumam.

Zamanda yolculuk yapıyorsunuz. 4 ayrı karede sizi tek bir olay örgüsünde birleştiriyor. Ve en önemlisi kahvenin soğumaması gerek. Duygusal kareler de vardı elbette. O alzheimer hastası olan ile karisinin arasındaki diyalog beni çok...

Zamanda yolculuk yapıyorsunuz. 4 ayrı karede sizi tek bir olay örgüsünde birleştiriyor. Ve en önemlisi kahvenin soğumaması gerek. Duygusal kareler de vardı elbette. O alzheimer hastası olan ile karisinin arasındaki diyalog beni çok etkiledi. Aslında geçmişe giderken hiçbir şeyi değiştirmiyorlar. Keşke insan söyleyemediklerini o an dese.

Ben ne okudum böyle Size 3 önce birden kalp krizi yaşayıp ve damarlarının tıkalı olması ile ameliyata alınması gerektiği bir kızın babasından bahsedeceğim. Bu benim… Bu kitabı o zamanlarda okusaydım sanırım kolay kolay toparlanamazdım. Çok...

Ben ne okudum böyle Size 3 önce birden kalp krizi yaşayıp ve damarlarının tıkalı olması ile ameliyata alınması gerektiği bir kızın babasından bahsedeceğim. Bu benim… Bu kitabı o zamanlarda okusaydım sanırım kolay kolay toparlanamazdım. Çok şükür ki babam hala hayatta… Ama o ameliyat kapısında beklemek… Ölümü sevdiklerinin olabilecek acısı ile hissetmek bence Tokat gibi vuruyor insana… Evet övüldüğü kadar varmış,ağladım bende. Orada kendimi koydum. Kendimden bir şeyler buldum. Bir an için ne acıymış daha önce de tatmıştım ama okuyunca direkt empati kurdum. İnsan yaşarken bilmiyor anın,var olan değerlerin kıymetini… Şimdi sıkı sıkı sarılma vakti Yarın hayli geç… :(

Son zamanlarda Stefan Zweig kitaplarına merak sardığım doğrudur. Pişmanlığım ise cabasıdır. Geç kalma telaşı… Ah ! bu kitap ne de güzel,farklı bir konu bütünlüğüne bağlı idi. Yazar hep mi şaşırtır her kitabında bizi. 3 tane birbirinden güzel...

Son zamanlarda Stefan Zweig kitaplarına merak sardığım doğrudur. Pişmanlığım ise cabasıdır. Geç kalma telaşı… Ah ! bu kitap ne de güzel,farklı bir konu bütünlüğüne bağlı idi. Yazar hep mi şaşırtır her kitabında bizi. 3 tane birbirinden güzel hikaye vardı,ve beni unutulmayacak insan,sahaf mendel çok etkilemiştir.