𝓕𝒦

Anlamsızdı belki de anlamlandırmak İnsanların isteyerek yaptıkları kötülükleri. Bazen gülümseyince somurtan insanların kalbini düşünüyorum. Karşılık vermeye istekleri mi yoktu ya da gülümsemeye güçleri? Belki de inançları yoktu. Yorulan...

Anlamsızdı belki de anlamlandırmak İnsanların isteyerek yaptıkları kötülükleri. Bazen gülümseyince somurtan insanların kalbini düşünüyorum. Karşılık vermeye istekleri mi yoktu ya da gülümsemeye güçleri? Belki de inançları yoktu. Yorulan kalplerini temizleyecek gülüşler karanlığa gömülmüştü... |𝓕𝒦 ▪︎ℴ𝒹𝓮𝓇

"...Sana seslendim rüzgârlardan | Yanıt yok yalnızlık var avuçlarımda..." 🎶Beyaz Geceler | Metin Batıbay

Yorgunum, gözümü sonsuzluğa kapatsam geçer mi?... |𝓕𝒦

“Ama sonsuza dek oturup yaralarımıza bakamayız.” 🖊Haruki Murakami | Konuşmasaydım Yazamazdım

"Çok kaybettim, sevdiklerimi, hayallerimi umutlarımı, en çok da kendimi ama hiçbirinde bu kadar büyük boşluk yaşamadım. Beni ittiğin boşluk öyle derin ki, ne kadar çabalasam da içinden çıkamadım. Bu kadar kaybeden biri olarak güçlü olduğumu...

"Çok kaybettim, sevdiklerimi, hayallerimi umutlarımı, en çok da kendimi ama hiçbirinde bu kadar büyük boşluk yaşamadım. Beni ittiğin boşluk öyle derin ki, ne kadar çabalasam da içinden çıkamadım. Bu kadar kaybeden biri olarak güçlü olduğumu sanırdım. Canımın yokluğuna alıştım, dostlarımın terk edişine alıştım, ailemin kaybına alıştım, senin yokluğuna alışmaya geçemeden gücümü kaybettim, yalpaladım. Yeniden, defalarca ve bir daha başlamayı kolay sanırdım, ilk kez dizlerim titriyor, ayaklarım geri geri yürüyor, kalbimde binlerce bıçak ağzı cümle unut diyor, yok say diyor. Kalbim cevaplanmamış sorular çalıyor... Bu sendeki belirsizlikler yoruyor, bu bendeki bekleme hırsı tüketiyor... Dildeki anlaşılamamak, dudaktaki duyulamamak, umuttaki görülmemek beni çok yoruyor, can yakıyor. Koca dünyaya, bu kadar insana karşı yalnız savaşmak değil, olmadığım birine benzetmen yoruyor. Mutsuzluklar, kabullenişler, çaresizlikler değil; umut içinde umut aramak yoruyor. Bu kadar yorgunluktan sonra insana bir şey kalmıyor. Geriye dönüp durdursan, elini uzatsan tutamamaktan korkuyorum. "Ben nasıl bu kadar dayanabildim?" sorusuna cevap aramaktan yoruldum. Gözlerimdeki yorgunluk, yüzümdeki telaş, sesimdeki kaygı değil beni anlatan? Benden başka acımı bir dinleyen, gören, duyan var mı diye bakmaktan yoruldum." 📚 Fedakâr | Müjde Aklanoğlu ♡

...Tut elimden kalbimden eğdir sevdaya beni. Yer kaplamam kuş kadar koynunda uyut beni... Kal kenti bi-han eyle bahar olsun buralar. Elin elime değsin kelebek ömrü kadar... 🎶 Kelebek Ömrü Kadar | HiraiZerdüş

Kaçtığımız şeyler bizim korkularımızı besliyor ve sanırım bizi biraz güçsüzlüğe itiyor. Ama her insanın vardır bir güçsüz yanı, kendine anlatmak hak vermek istemediği bir yanı. Belki de insanlar bir gün bunlarla yüzleşseler de görmezden gelmeye...

Kaçtığımız şeyler bizim korkularımızı besliyor ve sanırım bizi biraz güçsüzlüğe itiyor. Ama her insanın vardır bir güçsüz yanı, kendine anlatmak hak vermek istemediği bir yanı. Belki de insanlar bir gün bunlarla yüzleşseler de görmezden gelmeye normalleştirmeye çalışıyorlardır, sanki o belirsizlikler olmasa benliği yok olacakmış gibi, sanki onunla yaşamaya alışmış gibi... |𝓕𝒦

Bir insan, insanlara yardım ettikçe kendini mi kaybeder? Ben öyle hissediyorum. Sanki kendime yabancılaşıyorum. Seviyorum insanların sorunlarını çözmeyi, yaralarını sarmayı, dertlerini dinlemeyi, ruhunu sakinleştirmeyi. Ama omuzlarıma yüklenen o...

Bir insan, insanlara yardım ettikçe kendini mi kaybeder? Ben öyle hissediyorum. Sanki kendime yabancılaşıyorum. Seviyorum insanların sorunlarını çözmeyi, yaralarını sarmayı, dertlerini dinlemeyi, ruhunu sakinleştirmeyi. Ama omuzlarıma yüklenen o ağır ve sırlı yükler beni bana yabancılaştırıyor, ruhum boşlukta yüzmeye niyetleniyor. Çok yorgun hissediyorum. Biri de beni sarıp sarmalasa, yüklerimi bir an olsun unuttursa ve sonra kalbimi yakan alevi söndürse... Çok yorgunum... Kalbim için için ağlıyor ama yine kendine ağlıyor. Kimse duymuyor hıçkırıklarımı. Kimse duymuyor beni, kimse anlamıyor. Ben çok güçsüzüm, bilmiyorlar; sessizliğimin güvenine sığınıyorlar ve sonra beni içlerindeki yükleriyle yalnız bırakıp rahatlıyorlar. Ben ise her gün biraz daha kayboluyorum kimliğimde... Buna rağmen vazgeçebileceğim bir şey değil bu, isterseniz insanlık diyin isterseniz karakter diyin bu benim tek gerçekliğim ve yine kendimi bu şekilde var edebildiğim tek sığınağım. |𝓕𝒦

Bir bulut olsan Serilsen gökyüzüne, Sonra sevgini yağdırsan Senle dolsa içim bütünüyle.. Bir ırmak olsan Süzülsen yeryüzüne, Sonra çiçek uyandırsan Kurak sensizliğimin düşlerinde.. Bir ağaç olsan Salsan köklerini toprağa,...

Bir bulut olsan Serilsen gökyüzüne, Sonra sevgini yağdırsan Senle dolsa içim bütünüyle.. Bir ırmak olsan Süzülsen yeryüzüne, Sonra çiçek uyandırsan Kurak sensizliğimin düşlerinde.. Bir ağaç olsan Salsan köklerini toprağa, Sonra yüzyıllarca yeşersen Nefes olsan çaresizliklerime.. |𝓕𝒦